سرگرمی سالم برای همه
همه چیز!
عاشقی را از مورچه ها بیاموزید!
این مورچه های مهربان!
ما انسان ها نمی توانیم بفهمیم که عشق مورچگان نسبت به یکدیگر چقدر خالص و بدون ریا می باشد. مورچه، به شیوه ای احساس شدنی برای ما از خوشبختی همنوع خود لذت می برد ، و هنگامی که می فهمد که همنوع او خوشبخت است او هم خوشبخت می شود و هر اندازه جمعیت شهر مورچه ها افزون تر باشد. این احساس قوی تر است ، و به طور کلی هر قدر جمعیت شهر مورچه زیادتر باشد ، تمدن مورچه کاملتر می شود و گویی که کمال تمدن در زندگی مورچه با وجود افراد نسبت مستقیم دارد.
یکی از دانشمندان حشره شناس به نام اش پی ناس می گوید که عشق مورچه ها نسبت به همدیگر ، ناشی از علاقه ایست که به تخم ها و نوباوگان خود دارند. این دیدگاه بعید نیست که درست باشد و بر مبنای این دیدگاه می توان جمهوری این حشره را جمهوری* مادران دانست. مورچگان با اینکه دستگاه تولید مثل ندارند (به جز حشره های نر ، و ملکه ها) و از لذت جنسی برخوردار نمی شوند ، ولی همگی شان نسبت به تخمها و نوباوگان علاقه دارند ، و همه خود را مادر وفاداری می بینند که وظیفه دارند از تخم ها و نوباوگان نگهداری کنند. ما انسان ها ، محال است که چنین عشق و مهرورزی نسبت به همه ی فرزندان انسان پیدا کنیم ، و در زندگی سایر جانوران ، حتا زنبور عسل و موریانه ، این احساس مادریِ همگانی دیده نمی شود.
مرغ خانگی ، گرچه برای نگهداری جوجگان خود به ما حمله و یورش می برد ولی به تخم خود علاقه ندارد ، و هنگامی که تخم کرد ، آنرا به حال خود می گذارد و می رود. اما یک مورچه ، که مواظبت یک تخم را به عهده گرفته ، هرگز بی خیال و نا آگاه به مسئولیت پذیرفته اش در برابر آن تخم نمی شود! و هنگامیکه آنرا از این لانه به لانه دیگر می برد ، اگر دو پای عقب او را بِبْرید ، باز دست از تخم بر نمی دارد. و هر گاه شکم او را بشکافید به گونه ای که محتویات شکم او بیرون بریزد باز با سعی و همتی که برای ما انسان ها غیر عادی است ، تخم را به وسیله ی شاخک های خود حمل می نماید تا به جای امنی برساند. در این جمهوری هر کس که هر وظیفه و مسئولیتی را انجام می دهد ، سرانجام سود آن برای همگان می باشد.
ما انسان ها ، هنگامی که کاری می کنیم. نخست سود خود را در نظر می آوریم ، ولی مورچه هنگامیکه کار می کند ، سود همنوع خود را در نظر دارد. مرکز ثقل خوشبختی و شاد بودن و خوشی ما این است که احساس نیکبختی بکنیم ، ولی مرکز ثقل خوشبختی مورچه در آن است که دیگران احساس خوشی و راحتی بکنند. و بدون تردید ، تمدن و اخلاق مورچه ، خیلی بزرگتر از تمدن و اخلاق ما انسان ها است. و واژه ی اخلاق را برای این به کار بردم که بدون خلق و خوی نیکو ، تمدن معنا ندارد ، حتا اگر افراد متمدن ، به قدری در دانشها و صنعت های گوناگون پیشرفت بکنند که بتوانند بدون هیچ آسیبی ، به ستاره ی خورشید بروند و از آنجا درست و سالم برگردند.
-----------------------
[*] - در این جا واژه ی جمهوری را باید به معنای اعم آن که جامعه یا توده می باشد در نظر گرفت و نباید آنرا با چیزی که به نام جمهوری در سیاست می خوانیم اشتباه کرد.
یکی از دانشمندان حشره شناس به نام اش پی ناس می گوید که عشق مورچه ها نسبت به همدیگر ، ناشی از علاقه ایست که به تخم ها و نوباوگان خود دارند. این دیدگاه بعید نیست که درست باشد و بر مبنای این دیدگاه می توان جمهوری این حشره را جمهوری* مادران دانست. مورچگان با اینکه دستگاه تولید مثل ندارند (به جز حشره های نر ، و ملکه ها) و از لذت جنسی برخوردار نمی شوند ، ولی همگی شان نسبت به تخمها و نوباوگان علاقه دارند ، و همه خود را مادر وفاداری می بینند که وظیفه دارند از تخم ها و نوباوگان نگهداری کنند. ما انسان ها ، محال است که چنین عشق و مهرورزی نسبت به همه ی فرزندان انسان پیدا کنیم ، و در زندگی سایر جانوران ، حتا زنبور عسل و موریانه ، این احساس مادریِ همگانی دیده نمی شود.
مرغ خانگی ، گرچه برای نگهداری جوجگان خود به ما حمله و یورش می برد ولی به تخم خود علاقه ندارد ، و هنگامی که تخم کرد ، آنرا به حال خود می گذارد و می رود. اما یک مورچه ، که مواظبت یک تخم را به عهده گرفته ، هرگز بی خیال و نا آگاه به مسئولیت پذیرفته اش در برابر آن تخم نمی شود! و هنگامیکه آنرا از این لانه به لانه دیگر می برد ، اگر دو پای عقب او را بِبْرید ، باز دست از تخم بر نمی دارد. و هر گاه شکم او را بشکافید به گونه ای که محتویات شکم او بیرون بریزد باز با سعی و همتی که برای ما انسان ها غیر عادی است ، تخم را به وسیله ی شاخک های خود حمل می نماید تا به جای امنی برساند. در این جمهوری هر کس که هر وظیفه و مسئولیتی را انجام می دهد ، سرانجام سود آن برای همگان می باشد.
ما انسان ها ، هنگامی که کاری می کنیم. نخست سود خود را در نظر می آوریم ، ولی مورچه هنگامیکه کار می کند ، سود همنوع خود را در نظر دارد. مرکز ثقل خوشبختی و شاد بودن و خوشی ما این است که احساس نیکبختی بکنیم ، ولی مرکز ثقل خوشبختی مورچه در آن است که دیگران احساس خوشی و راحتی بکنند. و بدون تردید ، تمدن و اخلاق مورچه ، خیلی بزرگتر از تمدن و اخلاق ما انسان ها است. و واژه ی اخلاق را برای این به کار بردم که بدون خلق و خوی نیکو ، تمدن معنا ندارد ، حتا اگر افراد متمدن ، به قدری در دانشها و صنعت های گوناگون پیشرفت بکنند که بتوانند بدون هیچ آسیبی ، به ستاره ی خورشید بروند و از آنجا درست و سالم برگردند.
-----------------------
[*] - در این جا واژه ی جمهوری را باید به معنای اعم آن که جامعه یا توده می باشد در نظر گرفت و نباید آنرا با چیزی که به نام جمهوری در سیاست می خوانیم اشتباه کرد.
|+| نوشته شده توسط مدیر در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:3 |